Verder op deze website gaan jullie het verhaal vinden van de "UDef FATaC". Het Congolese avontuur van onze UDA's. Officieren en Onderofficieren omkaderden zwarte UDA's die enorm goed gevormd waren. De Onderofficieren waren dikwijls jonge sergeanten, die om redenen van bevelvoering allen tot Adjudant waren bevorderd en ingelijfd waren bij het ANC, (Armée Nationale Congolaise).

Twee van deze Onderofficieren waren de Adjudanten Jean Bailleux en Fernand Séverin. Zij vonden de dood na de Ops "Dragon Rouge" in Stanleyville, toen hun vliegtuig van BIAC, de OO-DEP, crashte tijdens het opstijgen. Zij zouden naar Léopoldville, (Kinshasa), vliegen, om daar een kleine humanitaire operatie uit te voeren.

Om dit hoofdstuk compleet te maken, moet ik terug naar de periode waarbij de UDef FATaC, ten dienste van de Colonnes van de Ommegang, mee strijd leverden om de Simba's uit Congo te verdrijven, en mee te helpen aan het herstel van de openbare orde in Congo.

De UDA, Stanleyville en Ops "Dragon Rouge"

Eind november 1964 werd het versterkte 1 Para Bataljon, en de 12 Cie van het 2 Commando, overgevlogen naar Congo om er een aantal operaties uit te voeren die weliswaar humanitair waren, maar deels ook tot doel hadden om de Simba's mee helpen te verdrijven, en dit in samenwerking met de 5 Gemechaniseerde Brigade: "De Colonnes van de Ommegang".

In de vroege ochtend van 24 november 1964 werd het 1 Para geparachuteerd op het vliegveld van Stan. Aangezien er een gebrek aan gebrevetteerde effectieven was, moest 1 Para zich meester maken van het vliegveld, zodat de 12 Cie van het 2 Commando konden landen. Zij mochten niet springen omdat ze nog niet volledig Para gebrevetteerd waren. Met slechts 5 sprongen op hun actief, zouden zij pas op 16 december 1964 volledig Para gekwalificeerd zijn.

Diezelfde ochtend arriveerde Cdt Servais met zijn UDef in Stan, en zij richtten een road block op, op de weg die naar de luchthaven leidde. Hiermee werd de UDef opgenomen in de verdedigings perimeter van de luchthaven van Stanleyville. Later op de dag zou die perimeter uitgebreid worden en werd het ziekenhuis opgenomen in deze verdedigingsgordel.

Bij de Onderofficieren die met Cdt Servais meegekomen waren, bevonden zich ook de Adjudanten Bailleux en Séverin. Zij zouden enige dagen later sterven toen ze een humanitaire operatie moesten ondersteunen met vertrek vanuit Stan naar Léo. Deze vlucht zou gebeuren door een oude DC-4 van BIAC, (Belgian International Air Services), met thuisbasis Antwerpen en die gecharterd werd door SABENA en Air Congo. Het oude toestel had reeds 48.113 vlieguren, wat voor de normen in die tijd enorm veel was. Het toestel was gebouwd in 1944, en was dus exact 20 jaar oud. Dit betekend dat het toestel 20 jaar lang, zonder ophouden, elke dag iets minder dan 7 uur heeft gevlogen.

Die 29 november 1964, de dag van de crash, was het vliegveld van Stanleyville gesloten omdat de Simba's opnieuw wild tekeer gingen, sinds het vertrek van de Para-commando's. De eenheden van de Ommegang hadden de grootste moeite om Stan te verdedigen en te vrijwaren van deze bloeddorstige rebellen. De piloot van de OO-DEP, de immatriculatie van het onfortuinlijke toestel, Léo de Bièvre, 37 jaar en zijn co-piloot Max Coucke, 32 jaar, slagen er toch in om op Stanleyville te landen. Er wordt niet veel geaarzeld om te vertrekken, gelet op de Simba-dreiging. 14 militairen en burgers stappen aan boord van het toestel, dat haast onmiddellijk vertrekt.

Er werd lang aangenomen dat het toestel uit de lucht werd geschoten door verdekt opgestelde Simba's, maar in 2006 kwam de waarheid naar boven. Het toestel werd niet door de Simba's uit de lucht geschoten, maar is verongelukt door een olievat op de runway. Uit teruggevonden documenten heeft Gilbert Dupont, journalist bij La Dernière Heure, de ware toedracht kunnen achterhalen.

Het toestel was al 900 meter lang snelheid aan het nemen om te kunnen opstijgen. Plots ziet de boordcommandant een olievat op het midden van de runway. Hij tracht in allerijl op te stijgen maar zijn nosegear raakt het vat. Het toestel pikeert met zijn neus naar beneden in een hoek van 30°. De cockpit staat in vuur en vlam, en beide piloten worden levend verbrand, net als de Adjudanten Bailleux en Séverin. Weer betaald de UDA de tol van de onlusten in Congo. In zijn brief van 5 augustus 2007, stuurt Adjudant UDA Berton mij drie foto's van de wrakstukken van de OO-DEP. Berton was één van de onderrichters UDef ter plaatse in Stan.

De Compagnons van de Ommegang hebben de Adjudanten Bailleux en Séverin opgenomen in hun eretabel, en op 24 november 2007 heb ik een herinneringsplechtigheid georganiseerd in het Oostvlaamse Herzele, ter nagedachtenis van de twee slachtoffers. De Ommegang was aanwezig, net als hun Vaandel. Kolonel SBH bd Luc Marchal, bijgestaan door Kolonel bd Jean-Claude Pochet, hebben een krans neergelegd aan het monument der gesneuvelden.

Ik wil de Compagnons Marchal en Pochet danken voor hun deelname aan deze plechtigheid, die een organisatie was van de plaatselijke NSB en mezelf, en waarop talrijke gewezen UDA's aanwezig waren. Tevens werd een speciaal woordje gezegd over de inzet van de troepen van de Ommegang tijdens die woelige jaren 1964-1965.

Laat hun offer niet tevergeefs geweest zijn ! - Invincibiles et Recti.