Exact 39 jaar na het uitbreken van de II Wereld Oorlog, op 10 mei 1979 werden de eerste pantservoertuigen BDX, (Beherman-Demoen Engineering), door hun Afgevaardigd Beheerder, aan de Luchtmacht overhandigd. Deze plechtigheid vond plaats in de werkplaatsen van Beherman-Demoen. Het voertuig is een vierwielen aangedreven pantservoertuig van het type LAV, (Light Armoured Vehicle), dat de Minerva Recce jeep zou vervangen, in de recce secties van de UDA, maar ook toegewezen werd aan het Mobiel Legioen van de Rijkswacht.

De Minerva Recce jeep had haar tijd gehad, maar, en nu spreek ik zuiver persoonlijk, de BDX zag ik niet helemaal zitten omdat het volgens mij geen echt recce voertuig was, maar eerder een gepantserd voertuig voor troepentransport, (er konden immers 10 militairen mee vervoerd worden), dus niet echt "verkenning". Het voertuig was wel, zoals iemand het schrijft, snel, veilig en ruim, maar daarmee is dan ook alles gezegd. Het is wel een prima voertuig om snelle interventies mee uit te voeren, waar toch wat manschappen bij te pas komen, maar om verkenningen mee uit te voeren moet het volgens mij wel aan erkenning inboeten.

Het voertuig is trouwens een Iers concept, afgeleid van de Timoney MK V. Het is op dat concept dat de BDX bij Beherman-Demoen werd geproduceerd in hun fabriek te Bornem. Zuiver Belgische assemblage, van een Iers product. Het voertuig zou perfect passen in de scenario's van "riots", opstanden, zoals men die in Noord-ierland heeft gekend, maar écht verkennen,... neen, daar denk ik dat men op Defensie een grote inschattingsfout heeft gemaakt. Voor de Rijkswacht was het natuurlijk een prachtig werkmiddel, omdat ze eindelijk modern materiaal kregen om manifestaties uiteen te drijven, indien het er te hard aan toe ging.

Bovendien werden er bepaalde voorwaarden gesteld aan de militaire chauffeur die nauwelijks 1 meter 70 groot mocht zijn, (ik spreek uit ervaring). Bovendien moest de chauffeur van onberispelijk gedrag zijn omdat er voor hem een "veiligheidscertificaat" moest afgeleverd worden door SGR, (de militaire inlichtingendienst), het huidige ACOS IS. ACOS IS = Assistant Chief Of Staff - Intelligence and Security. En regelmatig gaf dit certificaat wel eens problemen. Voor mij was de selectie reeds gedaan bij de medische keuring want ik was 1 meter 74 groot. En ik kan u verzekeren dat in die nauwe bestuurdersruimte 4 centimeter wel een groot verschil maakte. Zo goed als geen ruimte om uw helm op te zetten zonder je vast te knellen. Een collega van mij, een zekere Kpl Sevenants, was wel klein genoeg, en heeft net als mijn collega KPC Decoux, zijn brevet behaald.

Het voertuig was luchtgekoeld, want vlak boven de chauffeur bestond er een speciaal geprofileerde luchtinlaat om de afkoeling van de motor te verzekeren die zich rechts van de chauffeur bevond, ietwat naar achteren geplaatst. Het voertuig had een soort sportstuur en een automatische versnellingsbak. Wat ook opmerkelijk was, is het feit dat het voertuig waterdicht was. Het kon in het water bewegen tot een diepte van 1 meter 65. Voor de rest niets dan goeds want het voertuig kon gemakkellijk een helling van 60% nemen en 40% schuin hangen. Het had vier onafhankelijke wielen. Aangezien het voertuig ontworpen werd om op geaccidenteerd terrein te opereren had het een draaicirkel van 16 meter, wat niet al te schitterend is, maar laat ons zeggen, aanvaardbaar.

Het heeft vier kogelvrije banden. Aanvankelijk werden rupsen voorzien, maar aangezien er in onze streken en vooral rond luchtmachtinstallaties veel verhard wegdek voorkomt, heeft men dit idee laten varen, het zou immers teveel schade aan de weg toebrengen, zelfs al zouden de rupsen verzacht worden door rubberen inlegstukken. Met de BDX verdwenen ook de mobiele secties van de UDA, (de recce UDA), aangezien het voertuig vanaf 1979 werd ingezet ten voordele van de Anti-Sabotage Ploeg, (ASP), de Back-up Force, (BUF), en Snelle Interventie Flight, (SIF).

Als vuursteun stelde het nauwelijks iets voor, en kan zeker niet vergeleken worden met de recce jeep op dat gebied. Het had een gepantserd platform voor een Browning Mi .30 met slechts drie kisten van 250 patronen van het type "Linked .30". Daarnaast was er nog een seinpistool PLF en 6 LAW's. Het voertuig had ook 2 x 3 smokepotwerpers, die echter per drie werden afgevuurd en men dus in feite maar 2 keer kon schieten. Het rookgordijn heeft een breedte van 120 meter als beide batterijen tegelijkertijd worden afgevuurd.

Dat is het zo ongeveer voor wat betreft onze BDX, maar er moet nog iets aan toegevoegd worden: namelijk in de jaren 1993 en 1994 werden 95 exemplaren uit dienst genomen en verkocht aan het Mexikaanse leger, (dus de stelling dat er maar 80 werden aangekocht is een verzinsel). Tijdens mijn opzoekingen heb ik nergens een bevestiging kunnen krijgen of ze nog steeds in dienst zijn, maar op een bepaald forum over lichte pantservoertuigen wordt wel melding gemaakt dat het voertuig nog steeds in dienst zou zijn. Het zou gebruikt worden als licht pantservoertuig voor troepentransport, maar voor de rest wordt er weinig over geschreven. Begrijpelijk, de eerste voertuigen zijn ondertussen ook reeds 30 jaar oud.

Het voertuig heeft ook nooit geschiedenis geschreven zoals onze M8 Greyhound en onze Minerva Recce Jeep. Misschien omdat het nooit in conflicten werd ingezet en zijn kunnen dus nooit heeft bewezen op het terrein.